
Όταν φτιάχνει κανείς ένα τέτοιο blog, έχει κάνει νοερά μια λίστα με πράγματα καταστάσεις και ανθρώπους που θέλει να κράξει. Όμως κάθε άνθρωπος που σέβεται τους κόπους του σε αυτή τη γαμω-σχολή θα κράξει μόνο τα πρώτα 2, γιατί - let's face it- όταν είσαι λίγους μήνες πριν το πτυχίο δεν θες να καεί ο κώλος σου.
Συνεχίζοντας λοιπόν με το θέμα της λίστας, νομίζω είναι καιρός να μιλήσουμε για το υπέρτατο μάθημα της σχολής, την Οικωλογία! Γιατί μου βγάζει λάθος το google;;; Δεν έχω ορθογραφικό αγαπητό ηλίθιο μηχάνημα. Εϊμαι σίγουρη πως πάντα έτσι γραφόταν. ΟΙΚΩΛΟΓΙΑ.
Μισό λεπτάκι γιατί θα μου καεί το σουφλέ με τυριά που έχω στο φούρνο.
Ωραία, συνεχίζω. Μη μείνουμε και νηστικοί με τις μαλακίες.
Στο 3ο έτος λοιπόν ξεκινάει ο εφιάλτης σου. Φυσικά απο πεποίθηση δε έμπαινες ποτέ στις θεωρίες ανούσιων -και μη- μαθημάτων, μιας που κοιμάσαι και σπίτι σου, και μάλιστα πολύ πιο βολικά.
Πας στο εργαστήριο οικωλογίας πρώτη φορά και παρανοείς. Δεν είναι και δύσκολο βέβαια αυτό, έχεις ακούσει πολλές μαλακίες στη ζωή σου και ας είσαι -τοτε- μόλις 20 ετών. Αρχίζει λοιπόν η καλή γριούλα να σου μιλάει για τον
1.συζυγό της
2.τα παιδιά της
3.το πως πρεπει να πας στις θεωρίες
4.το πως πρεπει να μην αφήνεις μαθήματα για να βγεις στα 5 χρονια (σα τα παιδιά της) και να κανεις 34756 μεταπτυχιακά και 3274 διδακτορικά -σα τα παιδιά της- για να γινεις άξιος επιστήμουνας.
ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΑΘΟς ΠΑΛΙΟ ΓΟΥΓΛΗ.
Αρχίζει ο εγκέφαλος σου και συζητάει με τον εαυτό του για
1. το ποσο πεινάς
2.το που θα πας να φας
3. τα γενεθλια της ταδε
4.τη σχεση σου που είναι καιρός να παίρνει τον πούλο
5. τη μαυρη σου τη μοίρα
6. το σχέδιο για να μην μπεις ποτε ξανά εκει μεσα αλλα και να μην κοπείς.
Και αν και αυτός ο εσωτερικός διάλογος δεν έλυσε τα πρώτα 5, το 6ο λύθηκε. Το Κουτσομητόπουλου έχει 2 εισόδους. Το συζητάς με τους υπόλοιπους της παρέας (ολη την ώρα αναρωτόμενη αν λύσαν τα υπόλοιπα τους προβλήματα) και κανονίζετε. Θα βγάζετε το 2ωρο έξω απο τα πράσινα και 10 λεπτά πριν θα μπαίνετε απο την πίσω πόρτα για να δώσετε το χαρτάκι σας.
Οι βδομάδες περνάνε και το σχέδιο δουλεύει τέλεια. Συνειδητοποιείς πως και άλλοι σου έχουν κλέψει το σχέδιο, αλλα δεν πειράζει είμαστε όλοι μια μεγάλη οικογένεια.
Όταν μια φίλη σου λέει πως θα μείνει να παρακολουθήσει για να τσεκάρει την υπομονή της γουρλώνεις τα μάτια αλλα χειροκροτάς όταν βγαίνει μετά το πέρας του εργαστηρίου ζωντανή.
Χρόνια μετά το επίτευγμα της θα συζητιέται ακόμα με αμείωτο ενθουσιασμό.
Περνάς λοιπόν το εργαστήριο που μιλούσε για πεταλούδες δάση και ακρίδες, οχι χωρις να αναρωτηθείς για το επίπεδο του και τον λόγο ύπαρξής του.
Και πας να δώσεις θεωρία. Δεν γνωρίζεις πως αυτην την διαδικασία θα την κάνεις επι 4 εξεταστικές βέβαια, διαβάζοντας 4 φορές για τσαλαπετεινούς και πάντα πετώντας το φυλλάδιο κάτω και πατώντας το όταν φτάνεις στην σελίδα που λέει το εξής:
Οι τσαλαπετεινοί δεν βρέθηκαν ποτέ στο νησί είτε επειδη 1. δεν υπήρξαν ποτέ εκεί 2. ψόφησαν.
Το Σεπτέμβρη του 2009 όπως θα ήθελε να αναφέρω μια πολύ πολύ καλή μου φίλη, πήγαν κάμποσα άτομα να δώσουν εξετάσεις στο Σίδερη, καθώς τα άλλα ήταν γεμάτα.
Και οι καλές γριούλες δεν ήρθαν ποτε να δώσουν θέματα, δεν δικαιολογήθηκαν ποτέ στα 50 άτομα που περίμεναν και προφανώς δεν έχουν μόνο αυτήν την παπαρα να δώσουν. Και θά λεγε κανείς πως το θέμα θα λυνόταν αφού έγιναν παράπονα και οι γριούλες δέχτηκαν να κάνουν άλλη μια εξέταση.
Αλλά η ανακοίνωση δεν αναρτήθηκε πουθενά, και πάλι οι φοιτητές τα άκουσαν που δεν πηγαν να δώσουν-αυτην την παπαρα - στην επαναληπτική.
Συμπέρασμα: Η εξουσία επικρατεί και ότι και να κάνεις θα έχεις άδικο. Η γριούλες έχουν πάντα δίκιο και οι τσαλαπετεινοι ΖΟΥΝ.
ΠΑΝΤΟΥ.
ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ.
Εγω τελικά το πέρασα, σε σας καλό κουράγιο....
